24/2/98 woensdag; Dag 12 Om 04:45 gaat weer onze wekker en klokslag 05:30 vertrekt onze bus; de eerste 3,5 uur in het aardedonker (geen verlichting op de weg) over een weg van gatenkaas/wasbord richting Varanassi. In 3,5 uur 100km verder; in India duurt het altijd langer en is de weg altijd slechter ! Om 09:00 stopt de chauffeur voor een ontbijtje bij een wegrestaurantje, een Z-Indisch koffiehuis. Tijd om te poepen, maar geen papier bij ons ! Dan maar op de enige echte Indiase manier met de hand (linker) en wat water . Weer de bus in en om 14:00 stopt de chauffeur ('in the middle of nowhere') en maakt op een gasbrander wat omeletten voor de passagiers. Uiteindelijk om 19:00 in Varanassi. Onze kamer in het Hindustahn Int'l is oud en het hotel is vergane glorie, maar het kan altijd slechter. Snel even wat gegeten in "Eats & Bites" (zelfde weg als H.I., 100 m links ervan in shoppingcentre); erg lekker voor IR250 met z'n 2-en. Wat lezen en schrijven in hotel en morgen naar de Ganges !

25/2/98 donderdag; Dag 13 Voor IR15 (F.0,75) nemen we een Riksha naar de 'main'-ghat, beter bekend als Dasaswamedh-ghat, de ghat waar aan Shiva eens 10 paarden werden geofferd om de droogte te bezweren. Het is vandaag  Shivaritri (herdenking van dit feit) en dus is de stad bevolkt met 100-duizenden pelgrims en mag onze riksha niet verder dan zo'n 2 km. van de ghats. Lopen, dus door de overvolle straten. Dan......de Ganges. Het is een waanzinnig brede rivier en langs de gehele oever is het een drukte van jewelste . Hier sprak een jongeman ons aan en bood ons aan voor IR30/uur (het is laagseizoen) te varen over de rivier (dit is goedkoop). We besloten het te doen want het is meestal een goede manier om een overzicht te krijgen. De jongen roeide niet zelf, maar een oude man die de wel 10 cm dikke bamboe roeispanen in zijn knuisten klemde . De jongen ging mee en gaf ons uitleg; in 2 uur op en neer van Dasaswamedh naar 'main burning ghat' en terug. Bij de 'main burning ghat' liggen dobberen en kijken (geen foto's !) en uitleg gekregen over lijkverbrandingen (zoals de Dalai Lama zegt: "the body is as a teacup with tea; when the cup breaks, the tea is still tea"). Er branden soms wel 5 - 8 stapels tegelijk; op de een of andere manier komt het ons heel natuurlijk over. Er worden 7 'soorten' niet verbrand: kinderen < 10 jaar, zwangere vrouwen, saddhu's, leprosen, door slangebeten gestorven mensen, dieren en 'small-pox' lijken. Een lijk brandt ongeveer 2,5 - 3 uur; het hoofd blijft het langste over en wordt op het laatst met een grote bamboestok 'gespleten'; dit is wat minder fraai om te zien. Een crematie kost vanaf IR200 (in het regeringscrematorium, niet op hout maar op gas) tot zo'n IR15.000 ("sandlewood"); gemiddeld IR3000. Als de overledene nog nooit bij de Ganges is wezen baden (in levende lijve), wordt het lijk eerst in de Ganges gedompeld. Voor het verbranden wordt het hoofd uitgepakt en gieten alle familieleden Gangeswater in de mond/gezicht van de dode. Daarna sprenkelt men olie op het lijk en gaat het de stapel op. Na de 3 uur blijft bij mannen het borstbeen over (te hard en dik) en bij vrouwen het heupbot; deze gaan met de as zo de rivier in. Het geheel wordt alleen door mannen uitgevoerd en bijgewoond, want vrouwen worden te hysterisch (aldus onze gids). De jongen bedankt en de oude man een fooi gegeven. Daarna wat gelunched bij het enige restaurant met een terrasje op de ghats (zie LP), Het eten is een 5, maar locatie een 10. Uiteindelijk via de oude stad (gewoon ronddwalen) teruggelopen naar ons hotel. Avond-gegeten in hotel Praadeep in hun Poonam-restaurant; goed, lekker en voor IR 350 samen.

26/2/98 donderdag; Dag 14 Om 05:45 stond dezelfde jongen van gisteren ons weer op te wachten bij Dasaswamedh (hadden we ook afgesproken) en zijn we 2 uur in de mist/zonsopgang gaan varen op de Ganges. Het was een wat bewolkte zonsopgang, maar toch de moeite waard. Het was z.g.a.windstil, dus erg stil en het is een mooi gezicht om de drijvende kaarsjes op de rivier te zien. Om een uur of 8 wat thee en een koekje bij 'Baba's teastall' (op de ghats; lekkere thee !) en daar zitten kijken naar Puja,  dat 2 Indiers deden bij een  Brahmaan; we kunnen er uren naar kijken en dat deden we dan ook. Voor een brunch terug naar ons hotel , want daar zouden we om 10:00 met een Ambassador-taxi naar Sarnath gaan (waar Buddha zijn eerste preek hield in het hertenpark). Het archeologisch museum in Sarnath is een must voor elke Boeddhist ! De Ashok-pillar en het eerste beeld met de beeltenis van Buddha; een middag om niet gauw te vergeten. Zo moet Buddha er ongeveer echt uit hebben gezien ! Na een uur of 2 ben je er wel uitgekeken en namen we de Ambassador terug naar ons hotel. De rivier blijft trekken en we besloten in de buurt van Baba's theetentje wat te gaan zitten doezelen; op weg naar Baba, lopend over de ghats, dondert vlak achter onze rug (1-2 m) iets groots en zwarts van het dak op de grond en de trappen af. Het blijkt een koe te zijn die van het dakje  afstapte ! De koe stond 10m lager weer op en wij waren ook nog heel; dat overleeft een koe misschien, maar wij overleven geen koe in onze nek ! Na wat zitten/doezelen op deze heerlijke plek, uitkijkend over de Ganges, lopen we wat rond en klampt een oude man ons aan en geeft een schrift met Engelse hangeschreven teksten; het is van westerlingen die hij gemasseerd heeft en allen (incl. een NL fysiotherapeute uit Amsterdam) zijn laaiend enthousiast. Dus maar doen; we spreken Ir10/10min. af en hij neemt ons mee naar zijn kamertje (2*2m). Na 1,5 uur staan we herboren buiten. Een aanrader (hij zit op Dasaswamedh Ghat, halverwege de trap naar links, als je naar beneden loopt). Nog verder rongelopen en niet te laat slapen, want morgen op weg naar Nepal.

27/2/98 vrijdag; Dag 15 Wat een kutdag ! Van 05:00 tot 15:00 in de bus,met 1 stop bij een shit-eettentje. Bij de Indiase grens: papieren invullen om India uit gaan, papieren om Nepal in te mogen en dan in de rij voor Nepali Rupee (zie: www.oanda.com). We zijn aan de grens in Sanauli en lopen de grens over. We vinden ons hotel in Bhairawa (Shantanu hotel; prima met werkende airco; niet echt nodig). Met onze LP gids het dorp in en gegeten bij het enige echte restaurant in het dorp; erg lekker.

Ga direct door naar: Nepal