18/2/98 woensdag; Dag 6 Om 04:45 gaat onze wekker en om 05:30 vertrekt de bus richting Agra, met een tussenstop bij Keoladeo National Park (KNP), bij Bharatpur; Indiaas "mooiste" vogelreservaat . Om 10:00 daar en 2 * entree betaald (IR100pp en 2 * entree voor 2 fietsen a IR3). Nu nog fietsen ? Bij de poort staan lokale jongens die graag hun fietsen verhuren (IR10 per uur). We hebben 2,5 uur gefietst over goede paden en de mooiste dieren gezien: kuddes antilopen (die op 10 m van je af voorbij galopperen), kraanvogels, ibissen, lepelaars, uilen, papagaaien en de "kingfisher". Ondertussen het heetst van de dag (zie: weather.yahoo.com voor actuele weerinfo) en na een lunch bij de ingang van het park, weer verder met de bus richting Agra. Na 45 min. uitgestapt bij Fatehpur Sikri, de verlaten hoofdstad van India. Een geheel bewaard gebleven meesterwerk, dat lijkt op de verboden stad in China ("the last Emperor") en herinneringen oproept aan de film "Little Buddha". Zeker stoppen ! Wauw ! Na 1,5 uur weer in een bus verder naar Agra. Daar kwamen we midden in de avondspits aan; 1000-en mensen te voet, kar, auto op weg naar huis of werk. Geen doorkomen aan. Uiteindelijk bij het Atithi-hotel aangekomen en na wat opfrissen en douchen (de kamer is 'luxe' te noemen) om 19:00 de straat op. Buiten stond een jongen met zijn brommertaxi, die ons een schrift met foto's en teksten liet zien van allerlei toeristen die hij een dag door Agra had gereden. Allemaal positief; zijn naam is Galesh, taxino: 9538. Met hem naar Lucky Restaurant, met rooftop restaurant en uitzicht op Taj. In de LP-gids (zie: www.lonelyplanet.com) hadden ze wel eens mogen zetten dat dat 's avonds geen zin heeft want de Taj is niet verlicht ("no money"), dus zie je helemaal niets. Het is ook laagseizoen, dus het restaurant is leeg. De eigenaar/kok (beiden jongemannen) komen bij ons zitten en we hebben weer een leuke avond met veel verhalen over onze beider culturen. Hun banana-fritters zijn uitstekend ! Om 21:00 weer buiten en daar stond onze Galesh op ons te wachten om ons terug te brengen naar het hotel. We besloten hem voor morgen de hele dag te boeken (van 0900 - 2100 voor IR 200); dat spaart ons gezeur en hebben we ook nog een aardige jongen bij ons die 'goed' engels spreekt. Ik kan het aanraden want ook na de dag van morgen vonden we het nog steeds een goed plan !

19/2/98 donderdag; Dag 7 De volgende morgen stond Galesh ons al op te wachten en bracht ons allereerst naar het Red Fort via diverse achterafweggetjes; het fort waar Sjah Jahan (bouwer van de Taj Mahal) door zijn eigen zoon, Aurangzeb, is vastgezt en de laatste 7 jaren van zijn leven sleet. Bij de ingang veel (redelijk agressieve) verkopers van rommel; geld in de  moneybelt en dwars door ze heenkijken is ons motto. Binnen klampen officiele gidsen ons aan om voor  IR150 ons rond te leiden; wij hebben onze LP-gids dus nee bedankt. Een van hen blijft ons volgen en zakt via IR 100/80/75/60 naar IR50.  Dat kunnen we niet weigeren en hij vertelt ons van de kamers waar de Sjah en zijn vrouw "hide en seek" speelden en in de toren waar Sjah Jahan op het laats gevangen zat tot zijn dood; zijn ogen werden steeds slechter, dus bracht zijn dochter een diamant aan in de muur, waarin hij de reflectie van de Taj Mahal kon zien van dichtbij. Of het waar is weet ik niet, maar het is een ontroerend verhaal en je hebt mooi uitzicht over de rivier naar de Taj. Hierna bracht Galesh ons naar de baby-Taj; een gebouw dat eerder dan de grote Taj is gebouwd en waar voor het eerst de techniek van 'marble inlay" is gebruikt. Om 12:30 stuurde we Galesh naar "Zorba the Buddha" een Osho-restaurant dat uitsluitend vegetarisch serveert; het ligt wat uit de richting maar een absolute MUST (E13, Sadar Bazar); het is erg klein dus reserveren voor diner is beter. Het lekkerste vegetarish eten dat ik ooit proefde. We lieten Galesh ons rond 15:30 naar de Taj brengen (vanaf 16:00 is duurder i.vm. zonondergang) en daar liepen we naar binnen en werden steeds stiller. Het valt bijna niet te beschrijven: de kleuren, de symmetrie, de materialen, de emotie, de liefde, de overvloed. Binnenin ligt het graf van de vrouw van Sjah Jahan, met een hek eromheen, uitgesneden uit marmer en ingelegd met halfedelstenen. De bloemen en vormen die ingelegd zijn lijken wel 3-D. Op het middeneiland van 16:30 tot 18:30 stil zitten kijken, samen met een Australisch stel, naar de zonsondergang. Om 18:30 was het kil en Galesh bracht ons terug naar het hotel, maar eerst even stoppen bij het Rajahstan Emporium (178 Fatehabad Road) vlakbij ons hotel. Yvonne had haar zinnen gezet op 6 verschillende zijden saris die als vitrage moesten dienen voor onze slaapkamer. Na 2 uur thee drinken en onderhandelen zijn we het eens (een zwarte, rode, gele, oranje, groene en paarse) met de eigenaar, een 60-er die met veel plezier met ons zaken deed. Hij stelde voor om na het diner bij hem thuis langs te komen,om ze op te halen en te zien hoe hij met zijn vader (90) en zoon en kleinzoon woont. Dit was nog geen 200m van ons hotel, dus dat spraken we af. Na het eten (Galesh had het uitgezocht; wat erg toeristisch), bij deze familie langs en weer 2 uur later stonden we met ons pakket buiten; we waren volgepropt met koekjes, thee en wat al niet meer. India is een geweldig land waar de mensen altijd wel een praatje willen maken (soms tot vervelens toe). We rekenden af met Galesh (hij had ook nog commissie tegoed van onze aankoop) en wensten hem veel geluk. Vroeg slapen, morgen vroeg op.

20/2/98 vrijdag; Dag 8 Om 05:30 met een bus naar de Taj (vrijdag is entree gratis) Mahal om de zonsopgang te zien. Het blijft een bijzonder gebouw dat je niet loslaat. Rond 07:00 is de zon op en kleurt de Taj alle kleuren van de regenboog; terecht een van de 7 wereldwonderen. Om 07:45 met de bus naar Gwalior, om daar het fort te bezien (aardig, maar niet echt de moeite van het omreizen waard ). Vanaf Gwalior wilden we met de trein naar Jhansi, om daar een taxi naar Orchha te nemen (onze volgende bestemming). We kopen een treinkaartje voor de trein van 15:30, spoor 1 met de Jhansi-expres. Klokslag 15:30 komt op spoor 2 een trein binnen. We vragen aan een officieel uitziende man "Is dat de Jhansi-expres ?". "Yes"; dus wij hollen met rugzakken het spoor over en klimmen aan de verkeerde kant de trein in. Na veel zoeken (de trein rijdt al) vinden we een lege plek naast 2 Indiers; deze spraken goed engels en werkten voor de Indiase spoorwegen. Toen wij zeiden dat we op weg waren naar Jhansi vertelde hij ons dat dit wel de Jhansi-expres was, maar van Jhansi naar Delhi en dat we dus in de verkeerde richting aan het reizen waren. Hij suggereerde er bij de eerstvolgende halte met hen uit te gaan (Morena) en daar zou hij ons helpen in een trein naar Jhansi te komen. Morena is een door midgets belaagd dorp en hij moest en zou ons tracteren op thee met een zoeten (geconfijte) bal van het een of ander. In een theetentje (waar het riool doorheen liep) dronken we thee en aten we zijn geconfijte tractatie. Nadat iedereen 2 keer had gehad (Yvonne gooide de zoete hap ongezien weg) bracht hij ons terug naar de stationsmeester en legde uit wat het probleem was. Deze zou ons op de juiste trein zetten; we kochten voor IR15 pp een kaartje Morena - Jhansi en wachtten op de trein. Het perron vulde zich met mannen die Yvonne aanstaarden; dit was geen plek waar veel blanke vrouwen uitstapten. De stationsmeester nodigde ons uit in zijn kantoor, sloot de luiken en daar wachtten we op de trein die meer dan een uur vertraging had en die een stoptrein bleek te zijn. Om 19:15 waren we weer ter hoogte van Gwalior. Om 21:15 zijn we uiteindelijk in Jhansi; we hadden in de trein het advies gekregen van een Indier om niet te veel te sjoebatten over de taxiprijs omdat de weg van Jhansi naar Orccha donker en lang is en ze je dan gewoon halverwege eruit gooien. De taxi-jongen vroeg IR200, een wereldbedrag, maar we stonden niet echt sterk in onze onderhandeling, dus karren maar. Vlak buiten Jhansi was een wegblokkade door het leger (het was verkiezingstijd en we moesten de staatsgrens over) en wilden men ons terugsturen naar Jhansi; we vertelden van ons hotel in Orccha en na veel heen en weer gepraat (gelukkig wilde onze taxi-jongen graag zijn IR200 verdienen), mochten we door. De weg was aardedonker en na een uur waren we in Orccha in het Orchha Resort (luxe, maar niet duur). Slapen !

21/2/98 zaterdag; Dag 9 Tot 10:00 in bed, gelukkig goed geslapen in een ge-airconditionede kamer ! Om 11:00 het dorpje ingewandeld; het valt op dat Orchha schoon, rustig en vriendelijk is. Niet makkelijk om te komen, maar de moeite waard. Het ligt prachtig aan een rivier en staat vol met mooie Jain-tempels. Na Fetehpur en de Taj valt het wat tegen wat betreft staat van verval etc., maar de omgeving maakt het de moeite meer dan waard. Het dorp inlopend (de rust, de schoonheid !) kwamen we bij een basisschool (buiten in de zon les in de schaduw van de bomen, zittend op de grond); de leraar wenkte ons en vroeg ons bij hem te komen zitten. De kinderen waren druk bezig met Engelse les. Hij vertelde ons over de 6 vakken die de kinderen krijgen (Hindi, Sanskriet, Engels, Math, Science en Soc. Sc.) en hun manier van beoordelen, overgaan en rapporten. Ze houden per kaste bij wie er is en wat zijn resultaten zijn. Alhoewel het kastesysteem officieel niet meer bestaat is de hele maatschappij en dus ook in de school er nog steeds mee doordrongen ! Na een uurtje met hem gepraat te hebben, weer door en wat gegeten in het dorp. Je kunt er uren ronddwalen en dat moet je ook zeker doen. Na de lunch staken we de rivier over en liepen een paar uur langs de andere oever; afgezien van wat gieren en wat lokale boeren niemand gezien. Als je in de buurt bent moet je hiernaar toe.

22/2/98 zondag; Dag 10 In het hotel ontbeten en nog even het dorp ingelopen om water en mandarijnen in te kopen, want vandaag gaan we verder naar Khajuraho. De bus gaat om 12:00 en de reis van 250km duurt 5 uur. Klokslag 17:00 bij Marble Palace Hotel in het centrum van Khajuraho: een simpel, schoon hotel, maar met weinig service. Buiten ging de zon net onder bij de westelijke tempelgroep (nog geen 200m van hotel) en we renden er naar toe; de tempels zijn zo mooi en zo goed gerestaureerd en bewaard gebleven. Helaas mochten we het terrein niet meer op, maar de zon zakte langzaam achter de tempels en kleurde de hemel rood. Vlak bij het hotel ligt Paradise Resturant; het is een vader, moeder met drie zoons (van 5 tot 15) die op 1 gaspit koken, maar o wat lekker. Zijn banana-fritters zijn de beste van India (vinden wij). Het is een plek waar je zo voorbij loopt, maar wat kan hij (moeder wast af en de groente) koken!

23/2/98 maandag; Dag 11 2 Fietsen gehuurd (IR100 pppd) en om 09:30 op pad; eerst terug naar de westelijke groep. Hier liggen 10-tallen tempels die zo mooi zijn en elke tempel zit vol met schitterende beelden/taferelen (ook uit de KamaSutra ). Je kunt er uren rondlopen. Om 11:00 gebrunched bij Paradise; ook cheese-omelettes zijn er zalig ! Na de brunch gefietst naar de oostelijke groep, die erg tegenvalt na de westelijke. Het werd erg warm rond het middaguur (40C), dus terug naar hotel om in de kamer en onder de fan een uiltje te knappen. Op het einde van de middag door het dorp gelopen en voor Yvonne bangles gekocht; ook zitten er in het dorp goede schilders van traditionele Indiase afbeeldingen (op papier en zijde). We kochten er drie bij een jongen die zelf in slecht licht ze zat te schilderen; 2 traditionele en 1 Kama-Sutra tafereel voor in de slaapkamer thuis. Voor IR 750 een goede koop. Nog wat gegeten langs de weg, en terug naar hotel de rugzakken ingepakt en vroeg slapen, want morgen om 05:00 met de bus (hele dag) naar Varanassi.

Door naar: India deel 3