13/2/98 vrijdag; Dag 1 Het is 18:30; Yvonne zit bij de kapper in Den Bosch, ik zit beneden op de bank. Ben al 3 keer op en neer gelopen naar boven en bij het zien van de berg spullen/zooi en slechts 2 rugzakken, draai ik telkens moedeloos om. Heb zojuist mijn broer in Thailand ge-emailed met data en naam hotel in KTM; als het meezit komt hij naar daar in onze laatste week. Bel nog ons reisplan door aan wederzijdse ouders; iedereen verzoekt ons 'vooral voorzichtig' te zijn. Ze lijken te denken dat we Columbus in 1492 (of zo) zijn. Morgenvroeg om 05:30 op en de trein naar Schiphol van 06:30; het zal wel een korte en 'slecht slapen' nacht worden. Yvonne is om 20:30 thuis en samen gaan de spullen er kennelijk makkelijk in; we hebben zelfs nog plek voor inkopen ! Om 23:00 slapen en vroeg weer op.

14/2/98 zaterdag; Dag 2 Na het inchecken om 07:30 bij Gulf Air even snel ontbijten bij de MacDonalds; waarschijnlijk onze laatste burger in lange tijd. We zitten prima in onze 737 in rij 30A&B, met voldoende beenruimte. De vlucht is verder een drama (qua stops en timing); service is prima en vriendelijk. Ons schema is: Amsterdam - Charles de Gaulle - Doha (Quatar) - Muscat (Oman; overstappen) - Delhi. Op 15/2 landen we om 05:45 in Delhi ! Het land van Ghandi, curry en 'no problem, Sir'.

15/2/98 zondag; Dag 3 Op het vliegveld stond Marjolein van de NL-ambassade op ons te wachten om de (lege) fotoboeken die we voor haar hadden meegenomen op te pikken; we krijgen haar adres voor noodgevallen en spreken af om op 12/3 te bellen om evt. samen wat te gaan doen in Delhi (op de terugweg). De douane gaf weinig problemen en verliep redelijk snel; een maal buiten realiseerden we ons dat je alleen binnen geld kunt wisselen, maar in India is het geen probleem weer terug te gaan. Na een eeuwigheid in de rij (de lokale Indier loopt gewoon naar de zijkant van het loket en schuift zijn arm met geld naar binnen en gaat zo dus voor) eindelijk wat eerste rupia's in handen (zie:http://www.oanda.com/ voor actuele koersinfo). Een bus naar Jaipur en op weg zijn we; de rit naar Jaipur duurt zo'n 6 uur; de weg is 2-baans en elke Indier lijkt een vrachtwagen te hebben. Om 10:00 stopt de bus en eten we een cheese-pakhora (een soort gefrituurde kaas-snack; erg lekker). Daarna nog weer 3 uur in de bus en om 14:00 staan we voor Bissau Palace hotel in Jaipur. De kamer (we hebben de goedkoopste versie) is wat spartaans en en we hebben veel muggen in de kamer; door onze (over-)vermoeidheid zullen we wel slapen. Vanuit het hotel de straat ingelopen en overal lopen we tussen de afvalhopen en de beesten, poep etc. We zoeken de weg naar de oude stad en vinden al snel een van de gates van de (rood) ommuurde stad. Overal worden we aangeklampt ('Hello, where are you from ?") en willen (vooral jonge) mensen met ons praten; we zijn nog wat nieuw in dit land en gaan nergens op in; na wat op en neer lopen door de oude bazaars teruggelopen naar hotel om even rustig te zitten in de tuin. India overweldigt enorm en na zo'n lange trip is het even wennen. Hier heerst rust en stilte. In het hotel wat gegeten en om 21:00 gaat het licht uit.

16/2/98 maandag; Dag 4 Onverwacht goed geslapen; de wekker wekte ons om 07:45. Het bed is een marmeren plaat met een 5cm dik (stro-) matje erop. Maar niets van gemerkt. Het is vandaag verkiezingen in deze deelstaat en dus is alles dicht; we besluiten om via het hotel een 'camel-trip' te boeken naar het buitenverblijf van Bissau Palace. Een soort buitenhuis op het platteland. Met een bus in 3 kwartier op de buitenplaats en daar stonden voor ons al kamelen klaar met achter elke kameel een kar en een drijver. Yvonne klimt op de kameel en ik begin op de kar. Via allerlei zandpaden komen we uiteindelijk in het dorpje aan van onze kamelendrijver; voor zo'n 200 USD kun je zijn kameel kopen, vertelt hij. Onderweg spreken 100-en kinderen ons aan die meelopen met onze kar; ze willen allemaal een pen ("Hello, pen"). In het dorpje van onze drijver spelen wat jongens van rond de 16 jaar cricket: vanzelfsprekend wilde ik meedoen. Een van de jongens kon geweldig bowlen en na 2 overs was ik al uitgebowld. Iedereen de grootse lol. Hij nam ons mee naar zijn huis wat verderop in het dorp; zijn engels was erg goed. Hij zat in Jaipur op de 'engelse school'. Zijn familie behoort in het dorp tot de rijken; ze hebben 2 tractors, 1 kameel, 7 buffels, 20 geiten en zo'n 5 acres land. Zijn tante (het hele dorp leek familie) kwam aanlopen uit de velden en gaf ons een witte wortel (erg bitter). Met zijn vrienden onder een boom in de schaduw poseerde hij voor ons; zijn adres schreven we op om later de foto op te sturen. Via het buitenhuis (vegetarische lunch) en een Ganesh-apen tempel weer terug naar het hotel. In de tuin van het hotel zitten we rond 17:00 in ons dagboek te schrijven. Om een uur of 7 regelen we een brommertaxi die ons voor IR150 (te duur overigens) mee zal nemen naar het Tijgerfort op de heuvels boven de stad. Via het Lake Palace, beklimt onze brommer de heuvels. Na 3/4 uur zijn we boven, waar we de schitterende zonsondergang zien boven Jaipur en het meer. De moeite waard ! Het blijkt (achteraf) dat hij ons bij het Jaigarh Fort (vlakbij Tiger Fort) heeft gebracht wat al gesloten is. Onverrichte zaken neemt hij ons mee terug de stad in en zet ons af bij Niro's op MI Road; erg duur (IR700 voor alles met z'n 2-en), maar erg lekker en het geld waard. Na het eten met een riksha voor IR30 terug naar hotel. Volgens Yvonne was IR10 genoeg geweest; we moeten nog wat wennen. We maken de bedden op met onze (zijden) lakenzakken en gebruiken 2 sarongs van Yvonne als deken. Het beddegoed van het hotel is gewassen, maar erg groezelig.

17/2/98 dinsdag; Dag 5 Slecht geslapen (jetlag ?). Om 07:00 op en om 07:45 een bus naar Amber Fort, buiten de stad.  Daar stonden om 08:30 al 100-en mensen in de rij om op de olifant de weg omhoog te gaan naar het Amber Fort. Dit ligt een 200m boven de weg en daarboven ligt nog weer 200m hoger het Jaigarh Fort (van gisteravond). De IR250 pp voor de olifant vonden we teveel; wel mooie foto's van de mandi's en hun beschilderde olifanten gemaakt, maar gelopen. Lopen is sneller en gezonder. Eerst doorlopen naar Jaigarh ! Dit is zeker de moeite waard (vanwege uitzicht op Amber Fort en Jaipur) en veel stiller. In Jaigarh zelf is niet veel te zien, veel gangen en catacomben. Denk niet dat het eerste deel alles is; je kunt doorlopen en in de tuin en op het dak komen ! Pas op dat je niet verdwaald in de gangen en catacomben; het is een oud verdedigingsfort ! Na een uurtje afgedaald naar Amber Fort (entre IR4 pp en camera IR50). Mooie relieffen (ingelegd met glas) en schilderingen (er wordt aan gerestaureerd); de slaapvertrekken van de Maharadja zijn erg mooi en wacht daar even op de 'kaarsenshow' (deuren dicht en dan in het pikkedonker onsteekt een Indier 2 kaarsen en lijkt het plafond, dat ingelegd is met bolle glasstukjes; net een sterrenhemel). Daarna met de bus terug naar het centrum van de stad, waar Yvonne en ik uitstapten bij het Jantar Mantar ; een soort sterrenkundig observatorium uit de 17e eeuw (niet zeker). We klommen op een van de hogere gebouwen/instrumenten en genoten in de zon van de stilte, de rust en een meegebrachte muesli-reep. Zeker naar toe gaan ! Van hier zijn we gaan lopen naar het Hawa Mahal  (Paleis der Winden); wat hemelsbreed een paar honderd meter is. Overal worden we aangeklampt voor een taxi-rit. We willen gewoon lopen en van de stad genieten. Het Paleis der Winden is een erg mooie facade, maar niet meer dan dat. We besluiten er niet in/op te gaan, maar een van de oude bazaars in te lopen om wat saris (als vitrage voor thuis) te kopen. In een winkeltje (van 1,5 * 2 meter) kopen we uiteindelijk 2 effen kanariegele saris voor IR165pp en een oranje beprinte voor IR 195 (voor de kinderkamer). De eigenaar nodigde ons uit voor een kopje thee en een bezoekje aan de zilvershop van zijn 'baas'. Het bekende verhaal; maar na 2 uur en een leuk gesprek over India en Europa ("India makes one Australia per year" over geboortebeperking) en 4 rondjes thee verder stonden we weer buiten; Yvonne kocht uiteindelijk 2 teenringen, een paar oorbellen en 3 handringen van zilver voor nog geen F. 40. Op de weg naar buiten sprak de eigenaar mij nog aan en toonde ons de 'Star of India"; een steen die het licht in 6 punten breekt als het er van bovenaf invalt. Er zijn 9 planeten in ons heelal, vertelde hij; 6 zijn goed en 3 slecht. De Star of India helpt de balans in de goede richting door te laten slaan. Via een ingewikkelde berekening met mijn geboortedatum berekende hij dat ik op maandag morgen 08:00 de steen in melk moest dompelen, daarna in water en dan in rood katoen moest wikkelen en om mijn linker bovenarm moest knopen. Dit zou voor mij een beter gesternte geven. Ik kocht een klein exemplaar van hem voor zo'n F. 7,50. Gelopen naar ons hotel en in de rust van de tuin thee gedronken; 17 dezelfde kaarten gekocht (niemand ziet dat van elkaar zeg ik altijd maar) en geschreven naar Holland over onze eerste dagen in India. Om 17:30 met een brommerataxi naar de bioscoop in Jaipur (de mooiste van India ! zegt men), om naar een Hindi-film te gaan. De zaal zit tjokvol (100-en mensen die luid klappen, lachen en meezingen). De film was een soort  GTST-aflevering die 3 uur duurde. Veel dans, zang en zeer implicite sex (handje vasthouden en omvloerst kijken); ook al versta je geen woord, een must-see.

Door naar: India deel 2