De Raaf
Al enige tijd ben ik gefascineerd door vogelvliegers. Mijn idee van een vogelvlieger is een vlieger die ten eerste erg op een vogel lijkt en ten tweede ook nog eens vliegt, liefst ongeveer als een vogel natuurlijk. Dus niet een ontwerp zoals de regenboogkleurige Fuervögel van Drachenmagazine...
Ik heb internet afgestruind naar voorbeelden van vogelvliegers en stuitte op een ontwerp van een Japanner, die had een kraai gemaakt van plastic en wat bamboestokjes en het ding fladderde ook nog eens vrolijk door de lucht. Ik heb dit voorbeeld gevolgd en van vuilniszakken de kraai nagemaakt. Dit was voor mij niet echt een succes. Hij vloog wel het eerste stuk recht omhoog, maar na een paar tellen begon hij iedere keer te spinnen en donderde met een rotgang naar beneden. Zelfs met het afstellen van de vlieger kreeg ik hem niet in de lucht.
Ik ben ook op zoek geweest naar een kant en klare vlieger, maar ik kon niet echt een vogelvlieger vinden naar mijn smaak. Aangezien ik zelf Raaf heet wilde ik het zelf ontwerpen van een Ravenvlieger wel eens proberen. Ik heb een aantal foto’s van Raven en Kraaien bekeken vooral die met gespreide vleugels en heb een overlay gemaakt met behulp van Photoshop.
Bij Vliegers & Co in Deventer heb ik nog wat extra advies gekregen over mijn ontwerp waardoor het mogelijk beter zou vliegen. Deze tips heb ik ook in mijn ontwerp verwerkt. Ik werd erg vriendelijk geholpen en waarschijnlijk ga ik bij mijn volgende ontwerp weer langs bij deze winkel. Op naar huis dus met de stokken, dopjes, stof en Dacron.
De vele ronde vormen van de veren zijn erg moeilijk om in een ontwerp te integreren dus ik heb eerst alle lijnen verbonden en hierna een paar globale veren getekend. Daarna heb ik het ontwerp in tweeën gedeeld en de lijnen uitgetekend op karton. De twee helften uitgeknipt uit zwarte nylon. Deze aan elkaar laten naaien door mijn schoonmoeder en op de aangewezen punten tasjes gemaakt voor de stokken.
De basis bestaat uit drie koolstof stokken en een v-schuifje. De vleugels worden gespreid door middel van een aantal stokjes van glasfiber. De staart wordt gespreid door een glasfiberstok die in een ronde v-vorm loopt. De staart is ook een stukje naar achteren gebogen door middel van een spanningslijntje die van punt naar punt loopt, naar mijn idee wordt hij dan toch iets stabieler. De gaatjes heb ik met een hete spijker in de Dacron tasjes gebrand.
De vlieger doet het zeer goed bij windkracht 4. Af en toe maakt hij een cirkel om weer omhoog te komen naar het ideale punt. Hij is enigzins bestuurbaar. Ik heb al een keer een aantal kraaien op bezoek gehad die mee gingen zweven met de vlieger. Doordat de veren niet gespannen staan wapperen deze een beetje in de wind waardoor hij net echt lijkt. Het V-schuifje zet ik niet vast, wel zodanig dat hij niet te snel verschuift met een elastiekje. Door de vleugelstokken naar boven te schuiven wordt de Raaf onstabieler waardoor hij wat meer luchtacrobatiek vertoont. Schuif je de stokken naar beneden dan wordt hij stabieler en zal minder zwaaien en draaien. Dit effect is ook wel met de toomring te krijgen, maar ik laat de toomring liever met rust. Deze staat bij net iets boven het middenpunt van de vlieger.
Deze vlieger heeft nu een totaal aan 5 vlieguren.
