Ben
in het begin van deze maand veel ziek (stevige griep, hoge koorts en
bijholten ontsteking).
Maar
tussendoor toch weer net even genoeg opgeknapt, voor een gesprek bij
Prof. Dr. Mevr. Peggy Cohen-Kettenis, waar ik samen met mijn partner ben
heen gegaan.
Echter
wordt ik, door de dames, halverwege weggestuurd, zodat mijn partner even
allen met de psychologe kan praten.
Dan ga ik even met Jos Megens praten over verzekeringszaken en wanneer wat te
doen. Hij heeft echt even tijd voor me en geeft me genoeg mee om over na te
denken.
Ik
moet hier kwijt dat ik de mensen van het Genderteam Amsterdam zeer
prettig vind, dat ze heel behulpzaam zijn en vriendelijk.
Er
zijn er ook, die dat anders ervaren.
Jos
heeft een chaotisch kantoor, samen met Anneke en andere medewerkers.
Ik
stel een plan op, om mijn omgang een beetje uit te lijnen, zodat ook mijn
partner weet wat ik allemaal in gedachten heb en wat de tijdspaden zijn.
Ik
ben voornemens om rond de kerst volledig om te gaan naar vrouw.
Helaas
weet ik niet of dat ook lukt op mijn werk, hoewel de beoordeling beter
was en mijn collega's en manager merken dat ik rustiger en een prettiger
persoon ben geworden. Ben wel bezig met een andere (binnen) functie op
mijn werk en dat lijkt de goede kant op te gaan.
Eind
januari ook het verhaal aan mijn oma verteld.
Ze
weet waar het overgaat en is best verbaasd, dat had ze niet gedacht.
Maar
ze hoopt dat ik er gelukkiger van wordt en moet vooral mezelf blijven.
Als
ik van mijn werk thuis kom, dan doe ik direct die mannelijke zooi uit en
kleed me zoals ik wil zijn en kom weer helemaal tot mezelf.
Moet op het werk nog steeds even de schijn ophouden en dat valt niet mee.
Maar
het gaat allemaal best aardig en rustig aan.
Ben
een rustiger en gelukkiger mens geworden, voel dat zo en de reacties
wijzen ook op die richting.
Ondertussen
gaat het helemaal de goede kant op, de baard die verdwijnt in een rap
tempo.
En
ben daar ook heel blij om, scheelt een hoop make-up.
In
het begin van deze maand sneeuwt het flink en ik wil op 2 maart naar de
VU voor weer een gesprek met Prof. Dr. Peggy Cohen-Kettenis, maar krijg
een aanrijding zodra ik de straat uit rij (of meer glij). Vervelend, maar
met de dame waarmee ik die aanrijding heb, heeft begrip voor mijn haast
en we wisselen snel gegevens uit en regelen het later op de dag verder af.
Ik
wil eerst naar de VU gaan voor mijn gesprek.
Kom
er door de weersomstandigheden wat te laat aan, maar de mensen die
na mij zouden komen, kunnen helemaal niet door het slechte weer heen komen, dus
er is voldoende tijd, fijn!
Er
volgt een uitgebreid gesprek en zij doet mij halverwege het gesprek, het
voorstel om mij voor te gaan dragen voor de behandelfase.
Ik ben blij en verast!
Zij
vind dat we de verandering niet langer moeten tegenhouden en dat ik
stabiel genoeg leef en heel goed weet wat ik wil.
Ze
vraagt bij Jos wanneer de volgende vergadering is en die is de volgende
dag al en de agenda is nog niet vol.
Dus
op 3 maart is er een vergadering van het genderteam en daar word ik
voorgedragen voor de volgende fase van de behandeling.
Vrijdag
4 maart is een belangrijke dag! Ik mag bellen naar het Genderteam en het is
bevestigd, ik heb groen!!
29
maart bij Prof. L.J.G. Gooren (endocrinoloog) de bloedtest besproken
(niets aan de hand) en van hem krijg ik het recept voor de androcur mee
en mag begin Juni terugkomen voor de oestrogenen.
Daar
het mij goed leek om eerst aan het ene te wennen en dan pas te starten
met de andere, dit op advies van Prof. L.J.G. Gooren.
Het
recept lever ik direct in bij mijn apotheek in Amersfoort en krijg de
anti-mannelijke hormonen direct mee.
Oja,
ze passen daar ook direct mijn gegevens aan (M>V), heel vriendelijk!
Maar
ik begin er nog niet direct aan, want mijn partner wil nog een
afscheidsfeestje van Fred.
Moet
nog eenmaal voor haar als man mee op een weekendje uit en heb dat er
graag voor over.
Ze
steunt me nog steeds en we zijn nog steeds samen op weg.
Al
zal het mij zwaar vallen, maar kop man en daarna go for it Girl!
Het
"afscheidsfeestje" van Fred was goed.
Verder hebben we samen
ook goede en duidelijke afspraken gemaakt voor de toekomst.
Ik
wil erg graag met mijn partner verder.
Ook ga ik op een andere tijdelijke functie mijn werk voortzetten.
Niet meer in het field, maar binnen op een beheertaak, het is een proef.
Weekje
weg met het gezin en natuurlijk al die tijd als vrouw.
Ging
als vanzelf en we hebben het prima naar ons zin gehad.
Blijkt
achteraf dat er die hele week ook een collega op dat Landal park zat.
En
hij heeft mij op de laatste ochtend van die vakantie week gezien, in het winkeltje s'ochtens bij het brood kopen,
alleen stond er wel een flinke lange rij mensen tussen.
Hij
vroeg mij later of ik het naar mijn zin had die week, ja tuurlijk! Maar ohoh, nog even stil
houden en even uitvissen wat hij gezien heeft.
Begin
op bevrijdingsdag met de anti-mannelijke hormonen, wat symbolisch staat voor
mijn bevrijding.
Het
gaat goed, maar door die anti-mannelijke moontjes ben ik snel moe en kort
ademig, maar dit staat allemaal in de bijsluiter, het hoort er ook bij.
Goed
dan, nu het plan van mijn coming-out op het werk.
Begin
juni ga ik eerst naar de Arbo-arts, deze heeft ooit stage gelopen op de
afdeling van het genderteam en weet heel goed wat er gaat gebeuren. Zij
geeft aan dat ik heel goed naar mijn lichaam moet luisteren en bij ziekte
moet aangeven of het om mijn transitie gaat of gewoon ziek.
Daarna
ben ik het gaan vertellen aan de P&O manager, een heel leuke
vrouw, kompleet met een brief die ik de organisatie in zou willen sturen,
om mijn verhaal te vertellen. Zij is na het aanhoren van mijn
verhaal niet echt verbaasd. Nu vallen de kwartjes op hun plek, toen
samen het vervolg plan opgesteld.
Daarna
samen met de P&O manager het aan mijn (nieuwe) manager verteld, wat
ook weer een hele leuke en spontane vrouw is.
Volgens
mij heb ik het gewoon hardstikke goed getroffen zo.
Half
juni is er een werkoverleg gepland en daarin vertel ik aan het einde, aan mijn directe collega's, wie Franka is en dat geeft genoeg stof voor gesprekken zodat het werkoverleg
nog wat langer duurt.
Na
dit werkoverleg haast ik mij, om mijn brief via email de organisatie rond
te sturen.
Ik
krijg er vele leuke en goede reacties op, het wordt positief ontvangen.
Op
23 juni ben ik ook begonnen met de vervrouwelijkende hormonen.
Ik
ga op 6 juli met vakantie en neem afscheid van mijn collega's als Fred.
En
vanaf 7 juli 2005 leef ik volledig als vrouw en we pakken in en gaan op vakantie
met het gezin naar Duitsland.
Ik
ben eindelijk met mijn leven begonnen!!
2 weekjes op vakantie in Duitsland en alles gaat lekker, de kinderen
gebruiken mijn "nieuwe" naam en ook mijn partner raakt er
steeds meer aan gewend.
Ik vind het prettiger als de kinderen Franka tegen me zeggen, in plaats van papa.
Dat scheelt een hoop vreemde reacties, in het openbaar.
We
hebben een fijne tijd samen.
Natuurlijk
alles is nog onwennig en ik moet mijn rol nog helemaal vinden, maar het
gaat best.
Ga
ook met mijn partner en kinderen naar het zwembad, ja, in bikini!
1
augustus, krijg bloemen thuis van mijn collega's , met de tekst:
"Franka, veel succes met je nieuwe start".
Heb
op het werk mijn nieuwe leuke tijdelijke functie weten om te zetten in een vaste functie en ook nog eens mijn
start als vrouw.
Nou,
de mascara is even flink uitgelopen.
De
eerste werkdag met de trein naar Utrecht en sta op het zelfde plekje te
wachten op de trein en ga vervolgens in dezelfde coupe zitten als
voorheen.
En
voel me daar goed bij! Dat daar nu mensen staan en zitten die mij een
maand terug als man zagen instappen, ach, ze denken maar (mijn haar en
gezicht zijn gewoon te herkennen, lijkt me).
Als
je een dergelijke houding niet zou hebben, dan durf je waarschijnlijk
niet eens in te stappen, denk ik.
Op
het werk valt tijdens mijn entree het gesprek even stil, maar dan komen
ze los!
Oja,
jij zou vandaag beginnen.
Vele
leuke en goede reacties gehad en ook enkele leuke melige pretjes gehad
over allerlei vrouwelijke dingetjes.
Geweldig,
ik straal helemaal!
Mijn
vele collega's, zijn fantasties!
Bedankt allemaal!!
Het
gaat dus gewoon allemaal erg goed!!
Ik
kan melden dat de hormonen behoorlijk hun werk doen.
Al
behoorlijk wat borstvorming, maar het doet ook behoorlijk pijn!! Al die
groei scheuten.
(Okee,
wie mooi wil zijn moet pijn leiden, ik weet het)
Merk
ook dat mijn spierkracht behoorlijk afneemt.
En
de huid lijkt zachter te worden.
Steeds
meer mensen in mijn omgeving zeggen, dat dit veel beter bij mij past.
Ga
ook naar de logopediste toe om mijn stem te vervrouwelijken.
Ik
moet van haar maar een stemvoorbeeld zoeken, nou dat is Sacha de Boer.
Zij
is een mooie vrouw, heeft een warme stem en nog mooier, ze praat ook
veel.
Kan
dus veel luisteren en afkijken.
Bij
de endocrinoloog geweest en die meld dat het bloed en zo, er allemaal
goed uitziet en dat de vrouwelijke hormonen heel goed aanslaan, dat gaat
goede resultaten opleveren!
De
vermoeidheid en ook de kortademigheid nemen af, er komt weer meer balans
in.
Eind
oktober, ja hoor, de protheses (push-ups) kunnen de kast in!
Met
de juiste bh heb ik al een aardige boezem.
Fijn
dat ik die dingen niet meer nodig heb!
Merk
ook dat mijn lichaamsbeharing (armen en benen) flink afneemt, dunner en
blonder wordt.
Joepie,
ook een heel prettige bijkomstigheid!
Ben
12,5 jaar getrouwd en dat vieren we met een luxe weekendje weg.
Ik
bevestig op maandag 21 november, mijn liefde aan mijn partner en wens dat we
altijd bij elkaar blijven.
Inmiddels
een half jaar aan de hormonen en fultime als vrouw, het gaat echt
hardstikke goed!
Mijn
borsten groeien echt hard, Tjee, waar gaat dat heen, maar ik ben er wel
heel blij mee.
En
mijn dijen en billen worden ook iets ronder, mmmh.
Ook
maar eens naar de kapster geweest, nu maar eens een leuk vlot vrouwelijk
kapsel, mijn haar is lang genoeg, nou ik vind dat ze daar heel goed in
geslaagd is.
En
op het werk gaat het er heel gezellig aan toe, vooral de man-vrouw
grappen krijgen zo een leuke dimensie.
Met humor bereik je veel!
Eind
van de maand weer naar de endocrinoloog geweest en die deelt mede dat
mijn bloed er beter uitziet dan ooit! Nu voel ik me ook gewoon helemaal
toppie.
|
