![]()
Gedichten
Het
leven is als een draad,
met een begin en een eind.
Bind
het aan elkaar
en je krijgt een cirkel.
Begin en einde aan elkaar,
geboorte en sterfte in één.
Samen wedergeboorte,
wedergeboorte overal.
We leven in een cyclus
oneindig lang
Knip
dat door
en dan heb je weer een draad.
Trek het stuk
en je leven ligt overhoop.
Trek de draad glad
en je leven is weer op orde
met een los stuk draad, een leven achter je.
Er zijn van die momenten
waarop je denkt,
doe ik het wel goed?
Hoor mij aan,
ik ben niet dood Hoor mijn aan,
ik ben niet vergaan, in de schaduw der nachten
maar één met de bomen. ik ben overal
Ik zie nog steeds de vogels dwarrelen, en nergens
de beren baden, de wolven jagen. Ik sta in de bossen
Ik ben niet dood. op de toppen van de bergen
in de stromen van de rivier
Zie je wat ik hoor?
Begrijp je wat ik doe?
Ik doe dit voor iets, een reden
waarmee ik velen mee help.
Ik zie meer dan je zou kunnen
begrijpen.
Ik kom op plekken waar je nog
nooit ben geweest.
Mijn leven is eindig
en oneindig in zijn totaliteit.
Ik begrijp wel wat je van me wilt,
of juist niet.
Ik herinner me weinig meer
het is verdwenen, verdwenen in het gat.
Ik vraag me af,
wie ben jij en waar kom je vandaan?
een antwoord die je me misschien
altijd schuldig moet blijven.
Schrijven is schitterend.
Schrijven is de grondslag van onze beschaving.
Schrijven is onze ziel aan een ander kenbaar maken.
Schrijven is leven.
Je beloofde mij een koninkrijk.
Maar je wist de weg niet eens..