Gegevensverzameling

Wijze van opmeten

De in dit boek gepresenteerde hellingen zijn op basis van topografische kaarten in beeld gebracht. Er is geen gebruik gemaakt van veldmetingen. De werkwijze word aan de hand van de volgende stappen beschreven:

• Op een kaart wordt de bewuste helling gelokaliseerd
• Het laagste en hoogste punt worden bepaald. Omdat dit een beetje arbitrair is, is vaak gekozen voor een hoogtelijn of kruispunt.
• Een vel millimeter papier wordt op de kaart tegen de weg gelegd. Op de rand van het papier worden de achtereenvolgende hoogtelijnen nauwkeurig aangestreept. 10-meter groter dan 2,5-meter isohoogtelijnen. Bij afslagen of bochten wordt deze gemarkeerd en wordt het vel verdraaid totdat het weer parallel ligt aan de weg.
• Dit verloop van hoogte en afstand wordt vervolgens op het millimeter papier overgebracht en in een grafiek uitgeplot.
• Omdat de hellingen in dit boekje weergegeven worden met een lengte-interval van 100m, wordt vanaf het begin van de helling om de 100m de hoogte afgelezen uit de grafiek.
• Deze informatie wordt in tabelvorm in de computer ingevoerd, alwaar de statistische verwerking gebeurt.

Nauwkeurigheid

De nauwkeurigheid van het verloop van de weergegeven hellingen is afhankelijk van de nauwkeurigheid van de gebruikte methode en het materiaal. Mogelijke foutenbronnen zijn:

• beperkte nauwkeurigheid van de kaart (zowel hoogte als afstand) fouten in het overbrengen van de ligging van de isohoogtelijn op het millimeterpapier, met name ten opzichte van de lengte van de klim.
• afleesfouten bij bepaling waarde hoogtelijn (soms is de waarde van een isohoogtelijn alleen indirect te bepalen)
• Afleesfouten uit de grafiek bij bepaling hoogte per 100m lengte-interval
• Typfouten in de computer

Daarnaast zijner nog een aantal landschapskenmerken die voor fouten kunnen zorgen:

• Limburgse wegen liggen vaak in een verdieping (zgn. holleweg). Op kaarten wordt dit weergegeven met een gevorkt lijntje. Op die locaties is niet exact te bepalen wat de hoogte van de weg is. Om hier toch een beeld te kunnen krijgen is op het oog geinterpoleerd hoe de hoogtelijn zou lopen.
• Sommige wegen (bv. de Bemelerberg) zijn erg bochtig. In dergelijke gevallen is de lengte van de weg moeilijker te bepalen.

Op deze site is niet gestreefd naar een exacte weergave van het hoogteverloop van een weg. Ook gezien vanuit de bovengenoemde foutenbronnen is daarom is ook bewust gekozen voor een weergave op 100m lengte-interval. Dit impliceert een verlies informatie, een klim kan lokaal steiler zijn dan hetgeen in de grafieken staat aangegeven. Wel is dan de gemiddelde stijging voor die bewuste 100m wel correct.